എം ആര് ജോണ് കൈപ്പട്ടൂര്
അഖിലേശ്വരാ പരിപാലകാ-
കരുണാനിധേ കനിയേണമേ.
തവ പാതയില് പദമൂന്നി ഞാന്-
അണയട്ടെ നിന് തിരുസന്നിധേ
ഇഹജീവിതം പുല്നാമ്പുപോല്-
കൊഴിയുന്നു മണ്തരിയാകുവാന്
വരളുന്നൊരെന് മനഃവാടിയില്
മഴയായ് ചിരം പൊഴിയേണമേ.
നീര്ത്തുള്ളി തന് ചുടുംചുംബനം-
ഹൃദയാന്തരേ പുതുപൂക്കളായ്-
വിരിയുന്നൊരീ കുളിര്വേളയില്-
തവ നന്മതന് മകരന്ദമെന്-
ചെറുപൂവിതില് ചൊരിയേണമേ.
ഇഴ പോയൊരെന് മണിവീണയില്
പുതുതന്തി നീ പുലരുമ്പോഴെന്-
മനസ്സില് തവ കുളിര്ഗാനമെന്-
മനഃശാന്തിയായ് നിറയേണമേ.