• ആന്റണി പുത്തൻപുരയ്ക്കൽ

ചില വാക്കുകൾ പ്രാർത്ഥനയിൽ നിന്ന് വരുന്നതല്ല,

മൗനത്തിന്റെ നിശബ്ദതയിൽ മുഴങ്ങുന്നതാണ്.

ചില വെളിച്ചങ്ങൾ സൂര്യനിൽ നിന്ന് വരുന്നതല്ല,

ഇരുട്ടിനെ അറിഞ്ഞ കണ്ണിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്.

ചില ശക്തി നാം നേടിയെടുക്കുന്നതല്ല,

നമ്മൾ തകർന്നിടത്ത് ബാക്കിയായത് കൂട്ടിച്ചേർത്തതാണ്.

ചില സത്യങ്ങൾ പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് പഠിക്കുന്നതല്ല,

ശരീരം ഓർത്തുവെച്ചത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം സംസാരിക്കുന്നതാണ്.

ചില പ്രാർത്ഥനകൾ ചുണ്ടിൽ നിന്ന് ഉതിരുന്നതല്ല,

ഒരു മുറിവ് നിശ്ശബ്ദമായി ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർത്തിയ കൈയാണ്.

ചില പൂർണ്ണതകൾ വിള്ളലില്ലാത്തതല്ല,

വിള്ളലിലൂടെ അകത്തും പുറത്തും ഒരേ വെളിച്ചം കടന്നുപോകുന്നതാണ്.

ചില വാതിലുകൾ നാം തുറക്കുന്നതല്ല,

ജീവിതം തന്നെ നമ്മുടെ മുറിവുകളിലൂടെ തുറക്കുന്നതാണ്.

ചില ഉത്തരങ്ങൾ പുസ്തകങ്ങളിൽ ഇല്ല,

കണ്ണീരിന്റെ താളുകളിൽ എഴുതിയതാണ്.

ചില പാഠങ്ങൾ ക്ലാസ്മുറികളിൽ കിട്ടുന്നതല്ല,

തകർന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ ചുളിവുകളിൽ നിന്ന് പഠിക്കുന്നതാണ്.

ചില സ്നേഹം വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല,

മൗനത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്നതാണ്.

ചില ക്ഷമ പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതല്ല,

കാത്തിരിപ്പിന്റെ തീയിൽ സ്വയം ഉരുവപ്പെടുന്നതാണ്.

ചില സമാധാനം ലോകം തരുന്നതല്ല,

കണ്ണീരിനുശേഷം ദൈവം നൽകുന്നതാണ്.

ചില ഉണർവുകൾ സ്വപ്നങ്ങളിൽ വരുന്നതല്ല,

തകർച്ചയുടെ നടുവിൽ ദൈവം വിളിക്കുന്നതാണ്.

ചില യാത്രകൾ നാം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതല്ല,

വേദന നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയാണ്.

ചില സൗഖ്യം മരുന്നുകളിൽ ഇല്ല,

സ്പർശിക്കപ്പെടാത്ത മുറിവുകൾ ദൈവത്തിന് കാണിക്കുന്നതാണ്.

ചില ദർശനങ്ങൾ കണ്മുന്നിൽ തെളിയുന്നതല്ല,

മൂടൽ മാറുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ തെളിയുന്നതാണ്.

ചില വിജയം അളവുകളിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല,

മുറിവിനെ ഒരു പുതിയ രൂപത്തിലേക്ക് മാറ്റുന്നതാണ്.

ചില ദൈവസാന്നിധ്യം ദേവാലയങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല,

നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ശൂന്യതയിൽ നിറയുന്നതാണ്.

ചില പുനർജന്മം ശരീരത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നതല്ല,

ആത്മാവ് മുറിവുകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നതാണ്.

ചില ഗാനങ്ങൾ നാവിലല്ല,

മുറിവേറ്റ നെഞ്ചിന്റെ താളത്തിലാണ് മുഴങ്ങുന്നത്.

ചില കരുണ ഭാഷയിൽ തളയ്ക്കപ്പെടുന്നതല്ല,

മുറിവിന്റെ ആഴത്തിൽ നിന്ന് ഉറവയെടുക്കുന്നതാണ്.

ചില സ്വീകാര്യത നമ്മുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പല്ല,

ജീവിതം നമ്മെ ഏൽപ്പിക്കുന്ന സമ്മാനമാണ്.

ചില മൗനം ശൂന്യതയല്ല,

ദൈവവുമായുള്ള ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള സംഭാഷണമാണ്.

ചില ഇരുട്ട് ഭയപ്പെടുത്തുന്നതല്ല,

വെളിച്ചത്തിന്റെ വില നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നതാണ്.

ചില തനിച്ചിരിക്കൽ ഒറ്റപ്പെടലല്ല,

ദൈവം ഏറ്റവും അടുത്തിരിക്കുന്ന നിമിഷമാണ്.

ചില നഷ്ടങ്ങൾ അവസാനമല്ല,

പുതിയ തുടക്കത്തിലേക്കുള്ള ഒരു ജാലകമാണ്.

ചില ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കിട്ടുന്നതല്ല,

ചോദ്യങ്ങൾ തന്നെ ഉത്തരമായി മാറുന്നതാണ്.

ചില പ്രതീക്ഷ കണ്ണിൽ തെളിയുന്നതല്ല,

അദൃശ്യമായ ദൈവഹസ്തം മുറുകെ പിടിക്കുന്നതാണ്.

ഓരോ മുറിവും സുഖപ്പെടുമ്പോൾ

പാട് മാത്രം ശേഷിക്കണമെന്നില്ല;

ചിലപ്പോൾ ആ മുറിവിലൂടെ ഒരു പുതിയ സൂര്യൻ ഉദിക്കും,

വേദനയുടെ രാത്രിക്കുശേഷമുള്ള ഒരു പുതിയ പ്രഭാതം.