• നമുക്കിടയിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞ ഒരു ശക്തി

ഇന്ന് നിർമിതബുദ്ധി (AI) എന്നത് ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ വിദൂരമായ ഒരു സ്വപ്നമോ സിനിമാലോകത്തുനിന്നുള്ള ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഫാന്റസിയോ അല്ല. നമ്മുടെ തിരച്ചിലുകൾ, വിപണനം, പഠനം, പ്രാർത്ഥന, ജോലി, രോഗനിർണയം, ആശയവിനിമയം, ഭരണം, ഭാവിസങ്കൽപ്പങ്ങൾ എന്നിവയെ നിശബ്ദമായി സ്വാധീനിച്ചുകൊണ്ട് അത് നമുക്ക് ചുറ്റുമുണ്ട്. അത് നമ്മുടെ ഫോണുകളിലും ക്ലാസ് മുറികളിലും ആശുപത്രികളിലും ബാങ്കുകളിലും വാഹനങ്ങളിലും ഓഫീസുകളിലും കൃഷിയിടങ്ങളിലും നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങളിലും സൈനിക ലബോറട്ടറികളിലുമുണ്ട്. നാം അതിനെ കാണുന്നില്ലായിരിക്കാം, എന്നാൽ അത് നമ്മെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ കാണുകയും തരംതിരിക്കുകയും പ്രവചിക്കുകയും സ്വാധീനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

“എഐക്ക് കൂടുതൽ ശക്തമാകാൻ കഴിയുമോ?” എന്നതല്ല കൂടുതൽ പ്രസക്തമായ ചോദ്യം. തങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച ശക്തിയെ വഴിനടത്താൻ തക്കവണ്ണം ധാർമ്മിക പക്വതയുള്ളവരാകാൻ മനുഷ്യർക്ക് കഴിയുമോ എന്നതാണ്.

• ഏറ്റവും മികച്ചത് അല്ലെങ്കിൽ അവസാനത്തെ കണ്ടുപിടുത്തം

കുരുവിള പാണ്ടികാട്ട് SJ, ജോസഫ് മാത്യു SJ, സോണൽ കുമാർ എന്നിവർ ചേർന്ന് രചിച്ച ‘Ethics of AI: Humanity’s Best or Last Invention’ എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ ശീർഷകം നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അടിയന്തിരാവസ്ഥയെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. “ഏറ്റവും മികച്ച അല്ലെങ്കിൽ അവസാനത്തെ കണ്ടുപിടുത്തം” എന്ന പ്രയോഗം വെറുമൊരു അലങ്കാര വാക്കല്ല. അത് എഐയുടെ ധാർമ്മിക പ്രകടനത്തെയാണ് നാമകരണം ചെയ്യുന്നത്. വിവേകത്തോടെ നയിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, രോഗശാന്തിക്കും പഠനത്തിനും മാനവരാശിയുടെ അഭിവൃദ്ധിക്കുമുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ഉപകരണങ്ങളിലൊന്നായി എഐ മാറിയേക്കാം. എന്നാൽ ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുകയോ നിയന്ത്രണമില്ലാതാവുകയോ സ്വാർത്ഥതയ്ക്കും ആധിപത്യത്തിനും വഴിമാറിക്കൊടുക്കുകയോ ചെയ്താൽ, മനുഷ്യർക്ക് തങ്ങളുടെ വിധിയുടെ മേലുള്ള നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസാനത്തെ കണ്ടുപിടുത്തമായും അത് മാറിയേക്കാം.

• രോഗശാന്തിയും ഉൾക്കൊള്ളലും - രണ്ടു പ്രത്യാശകൾ

എഐ മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുന്ന പ്രത്യാശകൾ അപാരമാണ്. രോഗങ്ങൾ നേരത്തെ കണ്ടെത്താനും, രോഗനിർണ്ണയത്തിൽ ഡോക്ടർമാരെ സഹായിക്കാനും, പുതിയ മരുന്നുകളുടെ കണ്ടുപിടുത്തം വേഗത്തിലാക്കാനും, വയോജനങ്ങളെ സഹായിക്കാനും, ഭാഷകൾ പരിഭാഷപ്പെടുത്താനും, വിദ്യാഭ്യാസം വ്യക്തിഗതമാക്കാനും, കൃഷി മെച്ചപ്പെടുത്താനും, കാലാവസ്ഥാ അപകടങ്ങൾ പ്രവചിക്കാനും, മാലിന്യങ്ങൾ കുറയ്ക്കാനും, ഭിന്നശേഷിക്കാരെ പിന്തുണയ്ക്കാനും, മുമ്പ് മാറ്റിനിർത്തപ്പെട്ടവർക്ക് അറിവ് ലഭ്യമാക്കാനും എഐക്ക് കഴിയും. എഐയുടെ രൂപീകരണം “മൈക്രോപ്രൊസസ്സർ, പേഴ്സണൽ കമ്പ്യൂട്ടർ, ഇന്റർനെറ്റ്, മൊബൈൽ ഫോൺ എന്നിവയുടെ നിർമ്മാണം പോലെ തന്നെ മൗലികമായ ഒന്നാണ്” എന്ന് ബിൽ ഗേറ്റ്സ് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ആളുകൾ “ജോലി ചെയ്യുന്നതും പഠിക്കുന്നതും യാത്ര ചെയ്യുന്നതും ആരോഗ്യ സംരക്ഷണം നേടുന്നതും പരസ്പരം ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നതും” ഇത് മാറ്റിമറിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

ഇന്ത്യയെപ്പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ, എഐ എല്ലാവരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതിനുള്ള ശക്തമായ ഒരു ഉപകരണമായി മാറും. ഒരു ഗ്രാമീണ വിദ്യാർത്ഥിക്ക് തന്റെ മാതൃഭാഷയിൽ സഹായം ലഭിക്കും. ഒരു ചെറുകിട കർഷകന് കാലാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും വിപണിയെക്കുറിച്ചും ഉപദേശം ലഭിക്കും. ഒരു പ്രാഥമിക ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകന് രോഗനിർണ്ണയത്തിൽ പിന്തുണ ലഭിക്കും. കാഴ്ച വൈകല്യമുള്ള ഒരാൾക്ക് ശബ്ദ സഹായത്തോടെ ലോകത്തെ വായിക്കാൻ കഴിയും. പാവപ്പെട്ട ഒരു പൗരന് സർക്കാർ സേവനങ്ങൾ കൂടുതൽ എളുപ്പത്തിൽ പ്രാപ്യമാകും. എഐ ജനാധിപത്യവൽക്കരിക്കപ്പെടുക യാണെങ്കിൽ, അത് സവിശേഷാനുകൂല്യങ്ങളും അവകാശനിഷേധങ്ങളും തമ്മിലുള്ള അകലം കുറയ്ക്കും.

ആൻഡ്രൂ ഇങിന്റെ സുപരിചിതമായ “എഐ ആണ് പുതിയ വൈദ്യുതി” എന്ന പ്രയോഗം ഈ മാറ്റത്തിന്റെ വ്യാപ്തി മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. വൈദ്യുതി ഏതെങ്കിലും ഒരു മേഖലയെ മാത്രമല്ല മാറ്റിയെഴുതിയത്. അത് വീടുകളെയും ഫാക്ടറികളെയും ആശുപത്രികളെയും നഗരങ്ങളെയും ഗതാഗതത്തെയും ആശയവിനിമയത്തെയും വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി. ബുദ്ധിശക്തി അധിഷ്ഠിതമായ ജോലികളിൽ എഐയും സമാനമായ എന്തോ ഒന്നാണ് ചെയ്യുന്നത്. തീരുമാനങ്ങളെടുക്കൽ, സർഗ്ഗാത്മകത, ഉത്പാദനം എന്നിവയ്ക്ക് പിന്നിലെ അദൃശ്യ ഊർജ്ജമായി അത് മാറിയേക്കാം.

• ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ മുന്നറിയിപ്പ്

സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിംഗ് അപൂർവ്വമായ വ്യക്തതയോടെ ഇതിന്റെ ഇരുവശങ്ങളും കണ്ടു. കേംബ്രിഡ്ജിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ശക്തമായ എഐയുടെ ഉദയം മനുഷ്യരാശിക്ക് സംഭവിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും മികച്ച കാര്യമോ, അല്ലെങ്കിൽ ഏറ്റവും മോശമായ കാര്യമോ ആയിരിക്കും. ഏതാണെന്ന് നമുക്കിതുവരെ അറിയില്ല.” എഐ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിലെ വിജയം “നമ്മുടെ നാഗരികതയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സംഭവമായിരിക്കാം” എന്ന് നിരീക്ഷിച്ച അദ്ദേഹം, ഒപ്പം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു മുന്നറിയിപ്പും നൽകി: “അപകടങ്ങൾ എങ്ങനെ ഒഴിവാക്കാമെന്ന് നാം പഠിച്ചില്ലെങ്കിൽ, ഇത് നമ്മുടെ അവസാനത്തെ സംഭവവുമാകാം.”

ഈ അപകടങ്ങൾ വെറും സങ്കൽപ്പങ്ങളല്ല. എഐക്ക് ഡീപ്‌ഫേക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കാനും, തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ കൃത്രിമം കാണിക്കാനും, പ്രചാരണങ്ങൾ യാന്ത്രികമാക്കാനും, സ്വകാര്യതയിലേക്ക് കടന്നുകയറാനും, കൂട്ട നിരീക്ഷണം സാധ്യമാക്കാനും, ഉപഭോക്തൃ ആസക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും, വ്യാജവാർത്തകൾ പ്രചരിപ്പിക്കാനും, തൊഴിലുകൾ ഇല്ലാതാക്കാനും, കുത്തകകളെ ശക്തിപ്പെടുത്താനും, സ്വയം നിയന്ത്രിത ആയുധങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാനും, സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാനും കഴിയും. അത് നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് എന്ത് എന്നതിനെ മാത്രമല്ല മാറ്റുന്നത്; നമ്മൾ എങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കൂടി അത് മാറ്റിയേക്കാം. മെഷീനുകൾ നമുക്കായി എഴുതുകയും ഓർമ്മിക്കുകയും തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും തുടർച്ചയായി വിനോദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, മനുഷ്യന്റെ ശ്രദ്ധ തന്നെ ബലവശ്യമായ ഒന്നായി മാറുന്നു.

• ഉത്തരവാദിത്വം കൈവെടിയുന്നതിന്റെ ആത്മീയ അപകടം

ഈ അപകടം ആത്മീയവുമാണ്. മനുഷ്യർ പതുക്കെ തങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ അടിയറവ് വെച്ചേക്കാം. നമ്മൾ എന്ത് വായിക്കണം, ആരെ വിശ്വസിക്കണം, എന്ത് വാങ്ങണം, ആരെ ജോലിക്ക് എടുക്കണം, ആരെ സംശയിക്കണം, ആരെ ആക്രമിക്കണം എന്ന് പോലും തീരുമാനിക്കാൻ നമ്മൾ യന്ത്രങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടേക്കാം. മനഃസാക്ഷിയില്ലാതെ കണക്കുകൂട്ടാൻ യന്ത്രങ്ങളെ അനുവദിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം ഒരേ സമയം കാര്യക്ഷമവും മനുഷ്യത്വരഹിതവുമായി മാറിയേക്കാം.

ആധുനിക എഐയുടെ മുൻനിരക്കാരിലൊരാളായ ജഫ്രി ഹിന്റൺ, ഇതിന്റെ ഏറ്റവും ഗൗരവമുള്ള മുന്നറിയിപ്പു വക്താക്കളിലൊരാളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അടുത്ത ഏതാനും പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കുള്ളിൽ എഐ മനുഷ്യന്റെ വംശനാശത്തിന് കാരണമാകാൻ “10% മുതൽ 20% വരെ” സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം കണക്കാക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാരണം ലളിതവും അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കു ന്നതുമാണ്: “നമ്മളെക്കാൾ ബുദ്ധിയുള്ള കാര്യങ്ങളെ നമുക്ക് ഇതുവരെ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല.” ഇത് ഒരു മനുഷ്യനെപ്പോലെ യന്ത്രത്തിന് ദേഷ്യം വരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയമല്ല. സംവിധാനങ്ങൾ വളരെ കഴിവുള്ളതും സ്വയംഭരണമുള്ളതും ദുർഗ്രഹവുമായി മാറുമ്പോൾ മനുഷ്യർക്ക് അവയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കില്ല എന്ന ഭയമാണ്.

ഇലോൺ മസ്ക് കൂടുതൽ നാടകീയമായ ഭാഷയിൽ ഈ ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു: “നിർമിതബുദ്ധിയിലൂടെ നമ്മൾ പിശാചിനെ ആവാഹിക്കുകയാണ്.” ആ രൂപകത്തോട് ഒരാൾക്ക് വിയോജിക്കാം, എന്നാൽ അതിന് പിന്നിലെ ആശങ്കയോട് വിയോജിക്കാനാവില്ല. ചില ശക്തികളെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള വിവേകം വികസിപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മനുഷ്യർ പലപ്പോഴും അവയെ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ധാർമ്മിക നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത ബുദ്ധിശക്തിക്ക് നാഗരികതയെത്തന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമെന്ന് ആണവായുധങ്ങൾ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചു. എഐ ഇതിലും സൂക്ഷ്മമായ ഒരു അപകടമുണ്ടാക്കാം, കാരണം അത് ആയുധ സംവിധാനങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, ഭാഷ, ചിന്ത, ആഗ്രഹം, ഓർമ്മ, സാമൂഹിക വിശ്വാസം എന്നിവയിലേക്കും കടന്നുവരുന്നു.

• വർത്തമാനകാല മുറിവുകളും ഭാവിയിലെ അപകടസാധ്യതകളും

2023-ൽ, 3,000-ത്തിലധികം പ്രമുഖ എഐ ശാസ്ത്രജ്ഞരും പൊതുപ്രവർത്തകരും ഒരു ഹ്രസ്വ പ്രസ്താവനയിൽ ഒപ്പുവെച്ചു: “മഹാവ്യാധികൾ, ആണവയുദ്ധം തുടങ്ങിയ മറ്റ് സാമൂഹിക തലത്തിലുള്ള അപകടസാധ്യതകൾക്കൊപ്പം എഐയിൽ നിന്നുള്ള വംശനാശ ഭീഷണിയും ലഘൂകരിക്കുന്നത് ഒരു ആഗോള മുൻഗണനയായിരിക്കണം.” വംശനാശം ഉറപ്പാണെന്ന് ഇതിനർത്ഥമില്ല. എളിമ, നിയന്ത്രണം, ആഗോള സഹകരണം എന്നിവ ആവശ്യപ്പെടാൻ തക്കവണ്ണം ഈ അപകടസാധ്യത ഗുരുതരമാണെന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം.

എങ്കിലും, നമ്മൾ പരിഭ്രാന്തരാകരുത്. എല്ലാ പണ്ഡിതന്മാരും ഇത്തരം ദുരന്ത പ്രവചനങ്ങളോട് യോജിക്കുന്നില്ല. എഐ മനുഷ്യരാശിയെ നശിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം സഹായിച്ചേക്കാമെന്ന് യാൻ ലെകുൻ വാദിക്കുന്നു. തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെടൽ, പക്ഷപാതം, വ്യാജവിവരങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വർത്തമാനകാല ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് വിദൂര ഭാവിയിലെ മഹാദുരന്തങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സംസാരം, നമ്മെ വ്യതിചലിപ്പിക്കരുതെന്ന് ആൻഡ്രൂ ങും മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ഈ ജാഗ്രത പ്രധാനമാണ്. യന്ത്രവൽക്കരണം കാരണം ഉപജീവനം നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു പാവപ്പെട്ട തൊഴിലാളിക്കോ, പക്ഷപാതപരമായ അൽഗോരിതം കാരണം ഉപദ്രവിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സ്ത്രീക്കോ, നിർമിതബുദ്ധിയുപയോഗിച്ചു സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഉള്ളടക്കത്താൽ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കുട്ടിക്കോ, അനീതിപരമായ നിരീക്ഷണ സംവിധാനത്താൽ നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പൗരനോ ഭാവിയിലെ ഒരു മഹാ ദുരന്തത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല. ധാർമ്മികമായ മുറിവ് ഇവിടെ ഇപ്പോൾത്തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.

അതിനാൽ, എഐയുടെ ധാർമ്മികത രണ്ട് തലങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കണം. ഒന്നാമതായി, ഉടനടിയുള്ള ദോഷങ്ങളെ നാം അഭിസംബോധന ചെയ്യണം: പക്ഷപാതം, സ്വകാര്യത, തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെടൽ, തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ, നിരീക്ഷണം, ആസക്തി, അസമത്വം. രണ്ടാമതായി, ദീർഘകാല നിലനിൽപ്പിന്റെ അപകടസാധ്യതകളെ നാം ഗൗരവമായി കാണണം: സ്വയം നിയന്ത്രിത ആയുധങ്ങൾ, മനുഷ്യ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടൽ, വഴിതെറ്റിയ സംവിധാനങ്ങൾ, ജീവശാസ്ത്രപരമായ ദുരുപയോഗം, അധികാര കേന്ദ്രീകരണം.

• നിയന്ത്രണം അത്യാവശ്യമാണ്, എന്നാൽ അത് മാത്രം പോരാ

വത്തിക്കാൻ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ‘റോം കോൾ ഫോർ എഐ എത്തിക്സ്’ പ്രയോജനകരമായ തത്വങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു: സുതാര്യത, ഉൾക്കൊള്ളൽ, ഉത്തരവാദിത്തം, നിഷ്പക്ഷത, സുരക്ഷ. ഈ തത്വങ്ങൾ പ്രധാനമാണ്. എന്നാൽ തത്വങ്ങൾ മാത്രം നമ്മെ രക്ഷിക്കില്ല. നമുക്ക് നിരവധി ധാർമ്മിക പ്രബോധനങ്ങളുണ്ടായിട്ടും നമ്മൾ ഇപ്പോഴും യുദ്ധത്തിന്റെയും ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെയും പരിസ്ഥിതി നാശത്തിന്റെയും ആർത്തിയുടെയും ലോകത്താണ് ജീവിക്കുന്നത്. മനുഷ്യരാശിക്ക് ബുദ്ധിശക്തിയില്ലെന്നതല്ല പ്രശ്നം. ബുദ്ധിശക്തി പലപ്പോഴും വിവേകമില്ലാതെ ആഗ്രഹങ്ങളെ സേവിക്കുന്നു എന്നതാണ് പ്രശ്നം.

അതുകൊണ്ട്, ഏറ്റവും ആഴമേറിയ പരിഹാരം സാങ്കേതിക നിയന്ത്രണം മാത്രമല്ല. നമുക്ക് ധാർമ്മികവും ആത്മീയവുമായ വളർച്ച ആവശ്യമാണ്. നമ്മുടെ സാങ്കേതിക ശക്തിക്ക് തുല്യമായ ഒരു കൂട്ടായ മനഃസാക്ഷി നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്. കാര്യക്ഷമത മാത്രമല്ല, സ്വഭാവം കൂടി രൂപപ്പെടുത്തുന്ന വിദ്യാഭ്യാസം നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്. ലാഭത്തേക്കാൾ മനുഷ്യന്റെ അന്തസ്സിന് പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന കമ്പനികൾ നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്. പൗരന്മാരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് പകരം സംരക്ഷിക്കുന്ന ഗവൺമെന്റുകൾ നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്. നിശബ്ദത, വിവേചനാധികാരം, കരുണ, ഉത്തരവാദിത്തം എന്നിവ വീണ്ടെടുക്കാൻ ആളുകളെ സഹായിക്കുന്ന മതാത്മകസമൂഹങ്ങൾ നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്.

എഐ നമ്മൾ എന്താണോ അതിനെ വർധമാനമാക്കും നമ്മൾ എന്താണോ അതിനെ എഐ വർധിപ്പിക്കും. നമ്മൾ ആർത്തിയുള്ളവരാണെങ്കിൽ, എഐ ആർത്തിയെ വർദ്ധിപ്പിക്കും. നമ്മൾ അക്രമകാരികളാണെങ്കിൽ, അത് അക്രമത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കും. നമ്മൾ ആഴമില്ലാത്തവരാണെങ്കിൽ, അത് അന്തമറ്റ പതർച്ചകൾ ഉണ്ടാക്കും. നമ്മൾ അനീതി കാണിക്കുന്നവരാണെങ്കിൽ, അത് അനീതിയെ യന്ത്രവത്കരിക്കും. എന്നാൽ നാം കൂടുതൽ കരുണയുള്ളവരും സത്യസന്ധരും വിവേകമുള്ളവരുമായി മാറുകയാണെങ്കിൽ, രോഗശാന്തിയുടെയും മാനവികതയുടെ അഭിവൃദ്ധിയുടെയും ഒരു സേവകനായി എഐ മാറിയേക്കാം.

എഐ ചർച്ചകൾക്കുള്ള ക്രൈസ്തവ സംഭാവന സാങ്കേതികവിദ്യയോടുള്ള ഭയമല്ല. അത് ധാർമ്മിക നരവംശശാസ്ത്രമാണ്. മനുഷ്യൻ ഒരു യന്ത്രമല്ല, ഡാറ്റയല്ല, ഔട്ട്പുട്ടല്ല, കാര്യക്ഷമതയല്ല, വിപണി മൂല്യമല്ല എന്ന് ക്രൈസ്തവത നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിന്റെ സാദൃശ്യമാണ്, സത്യത്തിലേക്കും സ്നേഹത്തിലേക്കും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കും കൂട്ടായ്മയിലേക്കും വിളിക്കപ്പെട്ടവനാണ്. എത്ര ശക്തമാണെങ്കിലും ഒരു കണ്ടുപിടുത്തത്തിനും മനുഷ്യനെ ഒരു വസ്തുവായി തരംതാഴ്ത്താൻ കഴിയില്ല.

• ആഴമേറിയ വിവേകത്തിന്റെ ആവശ്യകത

എഐ മനുഷ്യരാശിയുടെ ഏറ്റവും മികച്ച കണ്ടുപിടുത്തമായി മാറിയേക്കാം. അത് നമ്മുടെ അവസാനത്തേതുമായി മാറിയേക്കാം. ഈ വ്യത്യാസം യന്ത്രങ്ങൾ മാത്രം തീരുമാനിക്കുന്ന ഒന്നല്ല. മനുഷ്യരുടെ ധാർമ്മികവും ആത്മീയവുമായ ഗുണനിലവാരമായിരിക്കും അത് തീരുമാനിക്കുക.

നമുക്ക് ബുദ്ധിശക്തി കുറയുകയല്ല വേണ്ടത്. നമുക്ക് ആഴത്തിലുള്ള വിവേകമാണ് വേണ്ടത്. കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ നിർത്തേണ്ടതില്ല. ലക്ഷ്യങ്ങളെ വിശുദ്ധീകരിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. യന്ത്രങ്ങൾ മനുഷ്യരാകേണ്ടതില്ല. മനുഷ്യർ കൂടുതൽ മാനുഷിക മൂല്യമുള്ളവരായി മാറുകയാണ് വേണ്ടത്.