ജോസ് വടക്കേത്തറ
നിരത്തിലൂടെ മരണപ്പാച്ചിൽ നടത്തിയും നിയമരഹിതമായി വണ്ടിയോടിച്ചും നിരപരാധികളുടെ ജീവനെടുക്കുന്നവർ വളർത്തുദോഷത്തിൻ്റെ ഇരകൾ.
അവരെ കുറിച്ചുള്ള വാർത്തകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ സമൂഹത്തിന്റെ ചോര തിളയ്ക്കുന്നത് അവരുടെ മാതാപിതാക്കളുടെയും നേരെ .
ലൈസൻസോ റോഡ് നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധമോ ഇല്ലാതെ, പരക്കംപാഞ്ഞുനടക്കുന്ന ഇത്തരം "പുന്നാരമക്കളെ " സൃഷ്ടിച്ചെടുക്കുന്നതിൽ മാതാപിതാക്കളുടെ അമിത ലാളനയ്ക്കും തെറ്റായ വളർത്തലിനുമുള്ള പങ്ക് സമൂഹം തിരിച്ചറിയുന്നു.
മക്കളെ നിയന്ത്രിക്കാനോ തിരുത്താനോ തയ്യാറാകാതെ, അവരുടെ എല്ലാ തെറ്റുകൾക്കും കൂട്ടുനിൽക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളെ ബൈബിളിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഒന്നു വിലയിരുത്തുമ്പോൾ വലിയൊരു സത്യാവസ്ഥയാണ് നമ്മുടെ മുന്നിൽ തെളിയുന്നത്.
ബെഥേൽ ഗോപുരത്തിന് സമീപത്തുകൂടി കടന്നുപോയപ്പോൾ പ്രവാചകനായ എലീഷയെ "മൊട്ടത്തലയാ ഓടിക്കോ" എന്ന് വിളിച്ച് അഹങ്കാരത്തോടെ കളിയാക്കിയ ഒരു കൂട്ടം ബാലന്മാരുടെ നേരെ രണ്ട് കരടികൾ വന്ന് അവരെ കീറിമുറിച്ച പഴയനിയമത്തിലെ ഒരു സംഭവമുണ്ട് (2 രാജാക്കന്മാർ 2:23-24).
ഈ കഥ പലപ്പോഴും കുട്ടികളുടെ കുസൃതിക്കുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. എന്നാൽ ആഴത്തിൽ പരിശോധിച്ചാൽ, ആ കുട്ടികളുടെ പിന്നിൽ യാതൊരുവിധ ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങളും പകർന്നുനൽകാൻ തയ്യാറാകാത്ത, മക്കളെ വഴിവിട്ട് വളർത്തിയ മാതാപിതാക്കളുടെ നിരുത്തരവാദപരമായ വളർത്തുദോഷമാണ് ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്.
കുട്ടികളുടെ തെറ്റുകളെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നിലേക്ക് തുറന്നുവെക്കുന്നത് വലിയ വിപത്തുകളാണ്.
യേശുവിന്റെ വചനങ്ങളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ഈ ഉത്തരവാദിത്തരാഹിത്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമാകും. സൊറൻ കിർക്കെഗോർ (Søren Kierkegaard) പോലുള്ള തത്ത്വചിന്തകർ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെ, മനുഷ്യൻ തന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും ഉത്തരവാദിത്തത്തെയും കുറിച്ച് ബോധവാനാകേണ്ടതുണ്ട്.
എന്നാൽ മക്കളുടെ ഇച്ഛാഭംഗങ്ങളെയും അഹങ്കാരത്തെയും ഭയന്ന്, അവർക്ക് എന്തും ചെയ്യാനുള്ള ലൈസൻസ് നൽകുന്ന മാതാപിതാക്കൾ സമൂഹത്തോടുള്ള വലിയ ദ്രോഹമാണ് ചെയ്യുന്നത്. ബൈബിൾ പറയുന്നു: "ശൈശവത്തില്‍ത്തന്നെ നടക്കേണ്ട വഴിപരിശീലിപ്പിക്കുക; വാര്‍ധക്യത്തിലും അതില്‍നിന്നുവ്യതിചലിക്കുകയില്ല." (സുഭാഷിതങ്ങൾ 22:6).
വഴി തെറ്റിപ്പോകുന്ന മക്കളെ സ്നേഹത്തിന്റെ പേരിൽ ലാളിച്ചു വഷളാക്കുന്നത് വലിയൊരു പാപമാണെന്ന് ഏലിയാ പുരോഹിതന്റെ ജീവിതം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. തന്റെ മക്കളുടെ അതിക്രമങ്ങൾ അറിഞ്ഞിട്ടും അവരെ ശാസിക്കാതിരുന്ന ഏലിയായ്ക്കും അവന്റെ കുടുംബത്തിനും ഉണ്ടായ ദുരന്തം (1 ശമൂവേൽ 3-4 അധ്യായങ്ങൾ) മക്കളെ നേർവഴിക്ക് നടത്താത്ത എല്ലാ മാതാപിതാക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്.
സമൂഹത്തോട് തെല്ലും ഉത്തരവാദിത്തമില്ലാതെ, സ്വന്തം മക്കളുടെ വഴിവിട്ട പോക്കുകൾക്ക് പ്രോത്സാഹനം നൽകി അവരെ അഹങ്കാരികളും കൊലയാളികളുമാക്കി മാറ്റുന്നവരെ ‘ഏഴാംകൂലികൾ’ എന്ന് വിളിക്കുന്നതിൽ തെറ്റുപറയാനാവില്ല. കാരണം, വ്യക്തിയെ സമൂഹവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ പാഠശാല കുടുംബമാണ്. അവിടെ അച്ചടക്കവും നിയമബോധവും സ്നേഹത്തോടൊപ്പം പകർന്നു നൽകേണ്ട മാതാപിതാക്കൾ, പണത്തിന്റെയും അഹങ്കാരത്തിന്റെയും പേരിൽ മക്കളുടെ തെറ്റുകൾക്ക് കൂട്ടുനിൽക്കുമ്പോൾ അവർ സമൂഹത്തിന്റെ ശാപമായി മാറുന്നു.
അതുകൊണ്ട്, അനിയന്ത്രിതമായ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകി മക്കളെ വഴിതെറ്റിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കൾ സ്വന്തം കുടുംബത്തെ മാത്രമല്ല നശിപ്പിക്കുന്നത്, ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സമാധാനത്തെ കൂടിയാണ് തകർക്കുന്നത്. സ്വന്തം മക്കളുടെ തെറ്റുകളെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനും, ആവശ്യമെങ്കിൽ അവരെ തിരുത്താനും തക്കവണ്ണം ധാർമ്മികമായ ആർജ്ജവം മാതാപിതാക്കൾ കാണിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
നിയമങ്ങളെയും ജീവന്റെ വിലയെയും മാനിക്കുന്ന ഒരു തലമുറയെ വാർത്തെടുക്കേണ്ടത് ഭവനങ്ങളിൽ നിന്നാണ്; അവിടെ വീഴ്ച വരുത്തുന്ന ഏത് വളർത്തുദോഷവും തിരുത്തപ്പെടേണ്ടത് ഈ സമൂഹത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.